Το να πω ότι με σοκάρει είναι κοινοτυπία, αλλά σκέπτομαι πολλά με όλα αυτά τα περιστατικά όπου κάποιος έφηβος μαθητής παίρνει ένα όπλο και σκοτώνει αδιακρίτως συμμαθητές και δασκάλους. Περιστατικά που συμβαίνουν σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες, ενδεχομένως να συμβαίνουν και σε άλλες και να μην το μαθαίνουμε. Χαίρομαι που δεν έχουμε τέτοιας σοβαρότητας γεγονότα και στην Ελλάδα.
Προσπαθώ να καταλάβω το γιατί, τι συμβαίνει μέσα στο μυαλό αυτών των παιδιών και φυσικά δεν μπορώ να καταλάβω. Μπορώ όμως να συμπεράνω ότι τα γεγονότα αυτά είναι σαν το πυρετό στους ζωντανούς οργανισμούς. Υποδεικνύουν ότι κάτι βαθύτερο και γενικότερο δεν πάει καλά. Καθώς τα περιστατικά αυτά συμβαίνουν σε σχολεία το συμπέρασμα είναι πολύ στέρεο. Υπάρχει κάτι βαθιά προβληματικό στα εκπαιδευτικά συστήματα. Κάτι που δεν έχει να κάνει με περιστασιακές ιδιαιτερότητες.
Το πρόβλημα πρέπει να αναζητηθεί στους κοινούς παρονομαστές των εκπαιδευτικών συστημάτων. Ενδεχομένως αυτή η αναζήτηση να μας δώσει απαντήσεις και για τα αντίστοιχα, πολύ περισσότερα, γεγονότα που συμβαίνουν και έξω από τα σχολεία με δράστες ενήλικες.
Η αλήθεια είναι ότι έχω μερικές ιδέες που να απαντούν έστω εν μέρει σε αυτά τα ερωτήματα οι οποίες θεμελιώνονται στην αντίληψη που έχω ότι δεν μπορούμε να καταλάβουμε τον άνθρωπο, αν δεν καταλάβουμε το κόσμο, δηλαδή αν δεν ενσωματώσουμε στην σκέψη μας τις γνώσεις που μας προσφέρει η επιστήμη. Αν δεν ακούσουμε τι μας λέει το Σύμπαν, όχι μυστικά αλλά φωναχτά.
Τι λοιπόν ακούω εγώ: ότι το Σύμπαν μας μιλά πρώτα για το άρρητο στοιχείο της φύσης και δεύτερο για την ανθρώπινη φύση. Για το πρώτο έχω καταγράψει μια ολοκληρωμένη άποψη, το ίδιο και για το δεύτερο. Μόνο που η πρώτη άποψη είναι ήδη διαθέσιμη, ελπίζω σύντομα να γίνει και δεύτερη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου