Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Και τώρα τι;


Οι αρχαίοι φιλόσοφοι έχουν αποφανθεί: Ότι αρχίζει, τελειώνει! Και όλοι μας ξέρουμε ότι είναι όμορφο αργεί να αρχίσει και γρήγορα τελειώνει! Και εγώ έχω εκπαιδεύσει τον εαυτό μου να γνωρίζει εκ του ασφαλούς ότι όσο και να αργήσει θα έρθει, και όσο να το επιμηκύνω, …θα τελειώσει!

Λοιπόν το καλοκαίρι ήρθε κι ας άργησε και έφυγε σαν μια γρήγορη παρένθεση, πολύ όμορφη αλλά και με έντονα αντιστικτικό χαρακτήρα σε σχέση με την πραγματικότητα στην οποία καλούμαστε να ζήσουμε τα επόμενα χρόνια. Προσωπικά πέρασα το καλύτερο καλοκαίρι μου το οποίο όμως σκιάστηκε από την έντονη βίωση αυτού που έχω ήδη περιγράψει αρκετές φορές. Βαδίζουμε απτόητοι προς μια καταστροφή και όλοι όσοι προσπαθούν να την αποτρέψουν αφήνουν ανέγγιχτες τις αιτίες οι οποίες μας οδηγούν σε αυτήν.

Κοιτώ γύρω μου και βλέπω μια χώρα πλούσια που όμως χρεοκοπεί. Όλοι ψυχανεμιζόμαστε για το τι θα ακολουθήσει τις επόμενες εβδομάδες και μήνες. Οι επαγγελματίες της επανάστασης θα προσπαθήσουν να …χαρούν και να μας κινητοποιήσουν, αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι θα τα καταφέρουν γιατί όλοι καταλαβαίνουμε ότι δεν πάει άλλο. Μόνο που έχω βάσιμες αμφιβολίες για το αν καταλαβαίνουμε τι είναι αυτό που δεν πάει άλλο.

Οι διακοπές μου άφησαν μια πολύ πικρή γεύση. Η Ελλάδα είναι ένας πολύ όμορφος τόπος, ποτέ δεν το ένιωσα αυτό τόσο καθαρά όσο αυτό το καλοκαίρι. Πλην όμως ποτέ δεν ένιωσα τόσο καθαρά όσο αυτό το καλοκαίρι ότι αυτός ο τόπος κατοικείται από ανθρώπους εθισμένους αθεράπευτα με το ψέμα… Το ψέμα μας κυριαρχεί σε όλα τα επίπεδα, σε όλες τις εκφάνσεις μας, και είμαστε εθισμένοι έτσι που το αποδεχόμαστε ως κάτι το αναπόφευκτο. Βέβαια όλοι έχουμε μια πρόχειρη δικαιολογία για τα ψέματά μας…

Ο καθένας ας οπλισθεί με πολύ ειλικρίνεια και ας ψάξει καλά τον εαυτό του και θα εκπλαγεί με το πόσο πολύ ζει μέσα στο ψέμα. Δεν είναι μόνο ο ψευδής λόγος, αυτόν ίσως οι περισσότεροι τον αποφεύγουμε, είναι οι ψευδείς παραδοχές, οι ψευδείς υποσχέσεις, οι ψευδείς εικόνες που έχουμε για τον εαυτό μας και τους άλλους, οι ψευδείς δηλώσεις μας για το τι κάνουμε και ποιοι είμαστε, οι ψευδείς δικαιολογίες με τις οποίες δικαιολογούμε τα ψέματά μας…

Και μέσα σε όλα τα …κρυφά ψέματα υπάρχουν άφθονα φανερά που λέμε στην δουλειά μας, στην υπηρεσία μας, στην εφορία, στο κράτος, στην κοινωνία και εν τέλει στον εαυτό μας.

Και τα ψέματα τελειώνουν. Στην περίοδο που ξεκινάει σε λίγες μέρες πρέπει να ζήσουμε με την αλήθεια. Αλλιώς δεν πρόκειται να γλυτώσουμε την περιδίνηση που οδηγεί στην οικονομική καταστροφή. Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια ψεύτικη ή πλασματική οικονομική ανάπτυξη δεν είναι δυνατόν να έχουμε… Ή θα αληθεύσουμε ή θα χρεοκοπήσουμε.

Πως είναι δυνατόν να γίνει μια τέτοια επανάσταση όταν το ψέμα είναι εγγεγραμμένο στο πολιτιστικό μας DNA εδώ και αιώνες; Δεν είναι δουλειά οικονομολόγων, το ελληνικό πρόβλημα δεν μπορούν να λύσουν οι οικονομολόγοι, είναι δουλειά διανοουμένων. Πρέπει όσοι μπορούν να αναζητήσουν τις αιτίες που μας καθιστούν πρωταθλητές σε κάθε είδους απάτες, που καθιστούν όλους εμάς, μηδενός εξαιρουμένου, δεκτικούς της απάτης. Αρκεί βέβαια να χώνουμε και εμείς το δάκτυλό μας στο μέλι…

Τις πάμπολλες φορές που νέοι άνθρωποι μου πούλησαν το ψέμα, φύκια για μεταξωτές κορδέλες, δεν μπόρεσα να μην σκεφτώ: Σίγουρα πέρασαν και γαλουχήθηκαν από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα…

Πώς να μην έχω τρομερό άγχος τώρα που ξεκινά η νέα χρονιά… Τα ίδια θα κάνω, ότι και πέρσι; Θα μιλάω για ένα Θεό της αγάπης, πιθανόν το μέγιστο των ψεμάτων, και θα μοιράζω εικοσάρια; Ο Θεός να βάλει το χέρι του….